Vandaag lazen we in ons Belangske een artikel over de plannen voor een mega-stal in Gors-Op-Leeuw voor twee bijkomende varkenstallen en een bedrijf met maar liefst 180.000 kippen. En neen, ik heb er geen nulletje te veel achter geplakt.

Protest.

Er kwam al protest van buurtbewoners die de aanvraag aanvechten. En wij denken dat dit terecht is. Om te beginnen is de bouw van zo een stal landschappelijk geen goede keuze. Zeker als je weet dat het vlakbij het Belle-Vue-bos zal gebeuren. Daar gaat het belle vue. En een paar honderd meters verder ligt natuurgebied Opleeuw met een aantal zeer waardevolle hooilandjes. De kans dat zo een mega-bedrijf invloed heeft op de waterhuishouding is niet uit te sluiten. Maar denkelijk geen argument om de vergunning te weigeren. Daarnaast gaat het over zo een groots bedrijf dat het heel wat vrachtverkeer met zich mee zal brengen. En de ligging is wat dat betreft dan ook niet echt ideaal. Dit verkeer zal ergens door een woonkern moeten met alle gevaren en vervuiling van dien.

Landbouwgebied.

Ongetwijfeld zal de reactie van de sector en dan vooral van de Boerenbond zijn dat het bedrijf toch gelegen is in landbouwgebied. En dat die klagers dan ook geen voet hebben om op te staan. Maar gaat het hier wel over landbouw ? Zo een mega-stal is eerder een industrieel project wat nog weinig te maken heeft met de landbouw die wij nu kennen. Trouwens, wij durven te stellen dat zo een project geen cadeau is voor de betrokken landbouwer. Vaak wordt zo een enorme investering gedaan door een multi-national waar de plaatselijke landbouwer dan voor kan gaan werken aan een vast loon of via een ander systeem van vergoeding. Op deze manier worden de “kleinere” boeren snel uit de markt geduwd waardoor de balans wel heel negatief kan uitslaan voor de sector. De Boerenbond kijkt zoals zo vaak bewust de andere kant op en laat alles gebeuren. Hopelijk is de betrokken landbouwer van dit project niet het slachtoffer van zo een constructie. En de dooddoener, tewerkstelling, hoef je hier ook niet uit de kast te halen. In deze sector heeft het automatisatie-spook al lang zijn intrede gedaan. Een filmpje over het “oogsten” van op sneltempo vetgemest kippen laat zien dat handenarbeid al lang verleden tijd is. klik hier.

Foutje.

Maar zijn we niet een beetje hypocriet ? Want de lekkere kippetjes die we in ons karretje leggen in de supermarkt komt meestal ook uit zo een mega-stal. Lekker volgepompt met allerlei medicatie en andere rotzooi en op een supersnelle manier vetgemest. De zogenaamde plofkippen. Maar dat zien we wel eventjes door de vingers. Massaal consumeren we vlees en in dit geval kip. In 2016 werden elke maand ruim 25 miljoen kippen een kopje kleiner gemaakt op de slachtvloer. Daarnaast werden er ook nog eens elke maand 930.000 varkens geslacht. Zij leverden op jaarbasis meer dan een miljard kilo geslacht gewicht op, of 59 procent van het totaal. Voorts worden er elke maand circa 76.000 runderen geslacht (goed voor 15 procent van het totale geslacht gewicht), 12.000 schapen, 1.000 geiten, 500 paarden, 65.000 kalkoenen, 4.000 eenden en 5.000 stuks ander gevogelte. En die passeren allemaal ons bord.

Als we nu eens af en toe (of helemaal) geen vlees op dat bord leggen dan hebben zulke mega-stallen helemaal geen zin van bestaan meer. Voila, probleem opgelost. En vanaf dan enkel nog gelukkige kippen die voor ons dagelijks eitje zorgen. Hoewel,… maar dat is weer een ander verhaal.

Lees hier het artikel van HBVL.

Een paar dagen gelden hoorde ik op het nieuws een reportage over bewoners die een enquete gingen houden tegen vallende bladeren. Ik wreef even mijn ogen uit of ik wel echt wakker was en niet droomde. Iets later bleek mijn angst wat getemperd omdat het ging over het feit dat in deze wijk mensen rondliepen die vonden dat de gemeente te weinig deed om de vallende bladeren op te ruimen. Maar toch…

Bladblazer-generatie.

Hoe ver kan je nog verwijderd raken van de echte natuur ? Een vraag die we ons luidop stellen. Zo zag ik vandaag een mevrouw die onder een met prachtige herfstkleuren getooide houtkant met een bladblazer (vind ik op zich al een ongepast woord) bezig was om de gevallen bladeren weg te blazen. Naar waar ? Want de wind blaast ze straks denkelijk toch terug of er vallen weer andere af. En waarom ? Tja waarom ? Een goede vraag. Want mij lijkt dit één van de meest zinloze bezigheden ooit. Wat is er mis met een mooi bladerentapijt. Het is om te beginnen de thuis van enorm veel leven. En het is de natuurlijke isolatie tijdens de winter voor heel wat planten en andere organismen. Spaar jezelf de moeite en laat ze gewoon liggen. Met wat geluk hoef je ze zelfs in het voorjaar niet meer op te ruimen. Of verdwijnen ze vanzelf na de eerste maaibeurt (nog zo een zinloze bezigheid trouwens, maar daar hadden we het al over).

De tegenpartij.

Wij legden ons oor dan ook nog eens te luisteren bij de geviseerde groep van deze toch wel merkwaardige enquete. En hun boodschap was duidelijk. “Waarom worden wij steeds scheef bekeken ?” zei een kromgegroeide berk die wij als eerste ondervroegen. “Wij sloven ons ons hele leven uit om de lucht te zuiveren, schaduw te geven en in groep te gaan staan om de mensen mooie bossen te geven om in te wandelen” voegde een majestueuze eik toe. Waarop een kleine esdoorn die duidelijk nog wat jaren te goed had afsloot : “En wij krijgen stank voor dank, want dan vinden ze dat wij bij het laten vallen van onze bladeren voor overlast zorgen. En als ze vinden dat we in de weg staan kappen ze ons gewoon om.”

Hun boodschap is duidelijk. Respect, een beetje respect voor onze bomen. Is dat dan echt te veel gevraagd.

Bekijk de absurde reportage op VRTNWS.

Gisteren samen met Davy naar een bijeenkomst gegaan in verband met een project rond hoogstamboomgaarden. Het was een inspirerende en motiverende ervaring. Een groep gedreven mensen die elk vanuit hun plaatje met voorstellen en oplossingen op de proppen kwamen om deze bedreigde landschappen proberen te redden van de ondergang.

Nog 10%.

Want bedreigd is de hoogstamboomgaard zonder enige twijfel. Wij ondervonden het zelf aan den lijve in Wellen. Na de storm werd het areaal aan hoogstammen met volgens ons minstens 50% gedecimeerd. Heel wat eigenaars maakten van de stormschade nu twee jaar geleden gebruik om deze voor hen blijkbaar minder interessante bomen op te ruimen. Op onze oproep om , zelfs met subsidies en daardoor bijna kosteloos, terug aan te planten met raad en daad van het Regionaal Landschap kwamen bitter weinig reacties. Enkele boomgaarden werden hiermee wel gered en terug aangeplant. Maar het bleef een mager beestje. Dat er tijdens de vergadering met dramatische cijfers werd gegooid was dan voor ons ook niet verwonderlijk. Op dit moment zou er minder dan 10% overblijven van het oorspronkelijke areaal.

Draagvlak.

Maar volgens de experts aan tafel is er nog hoop. Weliswaar is het (ook hier weer) meer dan vijf voor twaalf. Toch zijn er lichtjes aan het einde van deze tunnel. Bij bevragingen bleek dat heel wat mensen hoogstamboomgaarden waardevol genoeg vinden om er tijd en geld in te steken. Landbouwers zijn zich bewust dat hoogstam een goede aanvulling kan zijn voor hun bedrijf. Er werd zelfs gesteld dat een minder intensief beheer met veel minder sproeistoffen kan leiden tot een economisch positiever model dan nu met zeer intensieve methodes. Stel u voor dat dit lukt. Ervaringen in het beheer van hoogstam tonen dit aan.

Eén van de groepjes die uitleg krijgen van één van de experts.

Kevers.

Uit onderzoek blijkt dat zo een hoogstamboomgaard veel meer is dan een stukje grond met rijen fruitbomen er op. Het aantal soorten, het gaat hier dan vooral om insecten, dat werd aangetroffen in de onderzochte boomgaarden is fenomenaal. We werden om de oren geslagen met vondsten van zeer zeldzame en zelfs voor Vlaanderen of België nieuwe soorten. Er dook zelfs een spin op die nieuw was voor de wetenschap. Moest je hiervoor geen expeditie’s organiseren naar één of ander verborgen stukje regenwoud ?

Hoogstam hoort bij Haspengouw en heeft een enorme landschappelijke waarde. En dan blijkt dat het ook voor de landbouw een toegevoegde waarde kan zijn. En na het betoog van Luc is het ook duidelijk dat het een immense natuurwaarde heeft. Dus hoog tijd dat er een gepaste bescherming komt en een motiverende ondersteuning naar eigenaars van deze Haspengouwse natuurpareltjes.

Meer info op www.hoogstamdroomgaard.be

DE 12 PUNTEN VAN ’T BOKJE VOOR DE VOLGENDE GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN

 ’t Bokje is intussen 30 jaar aan het werk in Wellen. Binnenkort volgt een themanummer daarover.

Maar eerst zijn er de gemeenteraadsverkiezingen.

Met het oog op die verkiezingen zijn we zeer nieuwsgierig of de verschillenden protagonisten ook agendapunten aanbrengen die voor de natuur in Wellen belangrijk zijn.

Eens kijken:

1. Wie zijn nek uitsteekt om samen met ons het Limburgs Landschap te overtuigen om de kudde Schotse Hooglandrunderen niet te vervangen door de overal aanwezige Galloways, en dit gewoon omdat de Schotse Hooglandrunderen intussen een Wellens dorpsbeeld en iconisch beest zijn geworden en door de Wellenaren niet als gevaarlijk worden ervaren ?

2. Wie voorstelt om het gemeentelijk RUP Natuurkernen uit te breiden zodat meer natuurgebieden effectief beschermd kunnen worden in de tussenzones tussen landbouw en natuur. Dit omdat Wellen koploper was op het vlak van Ruimtelijke Ordening en Natuur en dat ook verder wil zijn ?

3. Wie voorstelt om een programma op te stellen om de kamsalamanderpopulatie in de volgende jaren te behouden en uit te breiden en er ook middelen tegen aan te smijten, dit gewoon omdat het onze plicht is om voor onze biologische adoptiesoort te zorgen en omdat wij – Wellenaren – daar een charter over hebben ondertekend in 2015 ?

4. Wie voorstelt om op de plek waar de Bodemstraat de beemden kruist, het overstekend wild voorrang te geven en de snelheid te beperken tot 30 km/u.  Wie stelt voor dat op die plek veeroosters worden geplaatst zodat ook onze kudde met voorrang van de ene kant van de beemd naar de ander zijde kan trekken: “ de Bodemstraat wordt een ‘dieren-eerst’ straat”. Omdat de Bodemstraat een historische fout is. Het is een ongewenste drukke en veel te snelle weg dwars door een natuurlijk valleigebied. Wie stelt voor om deze fout te corrigeren ?

5. Wie voorstelt wat er moet gebeuren met onze kwijnende oude boomgaarden die sinds de storm van 2016 niet helemaal zijn hersteld en moeten verjongd worden in plaats van gerooid en dit omdat de boomgaarden zo belangrijk zijn voor de biodiversiteit, voor de bestuiving van de plantages en voor de schoonheid en eigenheid van het Wellens oud cultuurlandschap ?

6. Wie voorstelt dat in onze riante tuinen, bomen kunnen en moeten groot en oud worden, en dit ten gunste van ons klimaat en onze biodiversiteit en omdat Wellen niet zo veel veteraanbomen heeft ?

7. Wie voorstelt hoe aan de rand van onze akkers en plantages verwilderde stroken en houtkanten en grote bomen kunnen ontwikkelen, en dit ten gunste van onze biodiversiteit, en of we hiermee ook het publiek debat over de ruilverkaveling kunnen heropenen ?

8. Wie voorstelt om in de volgende legislatuur het aandeel autovrije fietsstraten van het fietsroutenetwerk te verdubbelen, of straten te vrijwaren van doorgaand verkeer, en dit omdat er veel te veel auto’s overal kris kras rijden ten nadele van onze wandelaars en fietsers en spelende kinderen ?

9. Wie voorstelt om het netwerk van trage paden als kerntaak van de gemeente te gaan ontwikkelen dat even belangrijk is als het autonetwerk, en dit omdat de beleving van natuur zo vlak bij huis heel belangrijk is en de potentie er is ?

10. Wie voorstelt dat volgend jaar de bermen langs onze wegen eindelijk eens terug gaan gemaaid worden volgens de richtlijnen van het goedgekeurde Wellense bermbeleidsplan, en dit ten gunste van onze inheemse bijen en insecten ?

11. Wie vaststelt dat ook Wellen recht heeft op fietssnelwegen naar Hasselt en Sint-Truiden en daarvoor – samen met de buurgemeenten – actie onderneemt en een concreet plan voor op tafel legt, en dit ten gunste van alle schoolgaande en werkende Wellenaren die veilig en snel willen fietsen naar hun werk of naar school, maar ook voor onze veiligheid en gezondheid ?

12. Wie voorstelt dat ook Wellen zijn aandeel moet leveren in de hernieuwbare energie en minder intolerant moet zijn voor het plaatsen van windturbines in minder kwetsbare landschappen. Omdat – als we weg willen van die kernenergie en toch niet willen bevriezen – energie van uit diverse hernieuwbare energiebronnen zal moeten geleverd worden die ook in Wellen te vinden zijn ?

’t Bokje

23 augustus 2018

Je kan er vanaf nu denkelijk niet meer naast kijken. Dit jaar is een verkiezingsjaar. En dat merk je of zal je merken aan een heleboel dingen. Eentje daarvan zijn perfect kaal-gemaaide bermen. In elke gemeente of stad duiken ze momenteel massaal op.

Kwab.

De oorzaak van dit verschijnsel moet je niet ver gaan zoeken. Onze politiekers, of althans de meeste van hen, hebben in zo een verkiezingsjaar plots de oncontroleerbare drang om dingen te gaan doen om te laten zien dat ze iets gedaan hebben. Ze kunnen er echt weinig aan doen want in deze periode van hun politiek bestaan worden de keuzes meestal gemaakt met één bepaald deel van hun hersenen. De “levert-dit-stemmen-op”-kwab. En het maaien van een berm is volgens dit deel van hun hersenen dan blijkbaar nu de juiste keuze. Want als je die maait ziet iedereen die er langs rijdt dat je iets gedaan hebt. In tegenstelling tot de keuze om niet te maaien. Want er is niemand die gaat zeggen “hé, die berm is niet gemaaid”. Tenzij je natuurlijk er eentje ongemaaid laat. Want jammer genoeg is de standaard in onze maatschappij dat een “proper” grasveld een gemaaid grasveld is. Een groot deel van onze bevolking is dan ook blij met een gemaaide berm. En daarom gaan ze in heel wat gemeenten vollen-bak met de maaibalk rondzwieren. Uitleggen waarom je best nu niet maait zou de logische en betere keuze zijn. Maar die kwab waar we het net over hadden is maar klein en die oplossing zit er dus blijkbaar niet in. Daarom proberen wij het voor hen te doen…

Vier.

Er zijn vier belangrijke redenen waarom er wordt gevraagd om pas na 15 juni de bermen te maaien. Er bestaat zelfs zoiets als een bermdecreet. Dit moet in principe gevolgd worden door alle gemeentes. Maar zelfs buiten een verkiezingsjaar blijkt dat niet altijd te lukken, laat staan op het moment dat bij velen die speciale hersenkwab het overneemt. Maar dit terzijde.

De eerste reden is dat deze extra en onnodige maaibeurt u als inwoner van uw gemeente geld kost. Om die maaiwerken uit te voeren moeten er arbeiders de baan op. En dat kost geld en ook nog eens brandstof voor de tractor waar ze in zitten.

Ten tweede is dit niet goed voor het milieu. Want ik heb tot op heden nog geen arbeiders zien maaien met de zeis. Meestal met grote tractoren en bosmaaiers die voor de nodige CO2-uitstoot zorgen.

Ten derde. En volgens ons de belangrijkste reden. Door op dit moment te maaien verdwijnen er kleine biotopen voor planten maar vooral voor onze insecten en de bijen in het bijzonder. Als je alle kilometers zou optellen die worden gemaaid en je zou die bij elkaar leggen dan heb je volgens ons wel een stevig hooilandje tegen de vlakte gewerkt. En als er beestjes zijn die wel een extra duwtje in de rug kunnen gebruiken dan zijn het zeker onze bijen.

En ten vierde. Nu maaien levert nadien nog meer maaiwerk op. Want er zal sowieso nog een keer moeten gemaaid worden. En de planten en kruiden die we eigenlijk liefst in onze bermen zouden willen zien staan worden door te vroeg te maaien het gras onder de voeten weggemaaid. Neen, ik zeg het verkeerd. We maaien net het gras onder hun voeten bij. Want een grasveld dat te vaak wordt gemaaid wordt een grasveld en geen bloemenweide. Kijk maar eens naar jullie eigen gazon (de meeste mensen dan toch die vaak hun gazon maaien). Gras, gras en nog eens gras. Door op de juiste momenten en manier te maaien ga je de bermen verschralen en zo krijg je de bloemen en planten die wij willen en onze bijen ook willen. Maar als je het gras gaat bevoordelen door nu te maaien dan ga je in de toekomst nog meer moeten maaien.

Maar ja, de verkiezingen nietwaar. Jammer dat onze bijen niet mogen gaan stemmen.

Hier hingen dus twee wegwijzers van de verbinding Wellen – Alken. Hingen, want ze zijn verdwenen. Afgerukt en denkelijk in de Herk gesmeten waar ze nutteloos op weg zijn naar het Schulens Meer.

Waarom ? Waarom doet iemand zo een nutteloze dingen ? Ze noemen het vandalisme. Ik heb er andere en minder propere namen voor die ik voorlopig voor mezelf ga houden. Maar ze doen het wel bewust. Dit doe je niet per ongeluk. Alvast, dat is toch mijn idee. Je moet de wegwijzers detecteren, ze vastnemen en bestuderen hoe de verbinding met de paal in elkaar zit, ze dan vakkundig van de paal verwijderen en ze vervolgens met een welgemikte worp in de Herk slingeren. Deze reeks van handelingen kan je voor een rechter niet als ondoordacht laten uitschijnen. Geen enkele advocaat die deze piste van verdediging zal durven voor te stellen aan zijn cliënt. Als ze al voor een rechter verschijnen. Waarom ?

Hoewel ik hen nu beschrijf als nadenkende wezens heb ik toch mijn twijfels. Volgens mij is de inhoud van hun schedel veel minder bruikbaar dan wij denken. Bij een schedelboring zullen we stuiten op een inhoud die perfect kan dienen als bodemvulling voor de kooi van de hamster die ze ook op dezelfde ondoordachte wijze ooit hebben aangeschaft en die nu zit te verkommeren in een veel te kleine kooi ergens in een donker hoekje. Dat beestje is echter verder ontwikkeld dan zijn baasje want het zal de attributen in zijn kooitje zoals het wieltje waar ze zo graag in rondloopt niet zomaar vernielen zonder dat daar enige zinvolle reden voor zou zijn.

Neen, zulke pummels (sorry voor het woordgebruik) verdienen om streng gestraft te worden. Een werkstraf ? Te makkelijk. Op dit moment en in mijn huidige toestand lijken wat mij betreft stokslagen een mooi alternatief. Hoewel ik deze barbaarse en wrede methode tot voor kort de wereld wilde uit helpen lijkt het plots een waardige kanshebber. Of steniging. Bij nader inzien is dat een stap te ver. Al is het maar omdat dit verdomd veel gelijkenis vertoont met de activiteit van het weggooien van de bordjes. Je zou het misschien niet zeggen, maar ik word een beetje boos om zulke zinloze en banale handelingen.

Waarom zou je als vrijwilliger je tijd hier nog insteken ? Een vraag die op zulke momenten zonder twijfel door ieders hoofd zouden spookt. Je offert je vrije tijd op om allerlei initiatieven te nemen om het je medemens aangenaam te maken. En dit is dan je dank ? Al die moeite, is dat niet idioot ?

En dan sta je op een morgen tijdens een magische zonsopgang de lucht vervuld met de sterke geur van bloeiende meidoorns te luisteren naar de magistrale klanken van een zingende nachtegaal. En dan weet je het zeker wie de idioten zijn in dit verhaal. En die bordjes ? Die hangen we wel eens terug. Elke keer opnieuw.

Een paar weken geleden zagen wij op de website van waarnemingen.be (een aanrader trouwens) de melding van een Cetti’s zanger in onze Broekbeemd. Na een uitpluistocht die Sherlock Holmes jaloers zou maken bleek het om een spijtige vergissing te gaan. Een overijverige vogelkijker had zijn waarnemingen die werden gedaan tijdens een uitstap van een vogelwerkgroep in de Wellemeersen te Denderleeuw verkeerdelijk ingevoerd onder de Broekbeemd. Een begrijpelijke vergissing als je weet dat in Wellen ook De Meersche ligt (onze feestzaal en een wijk). Dus werd deze leuke soort terug geschrapt, voorlopig.

Want vorige week stond er plots weer een waarneming van Cetti’s ingevoerd in Wellen. Was onze verstrooide vogelkijker nog steeds hardleers ? Neen, David Beyen, een werknemer van Limburgs Landschap had tijdens een bezoek aan de Broekbeemd dit kleine, bruine zangertje gehoord. Heel kort, maar wel heel duidelijk. Wat met deze explosie-zanger zeker kan kloppen. De volgende morgen ging ikzelf voor ik naar mijn werk ging toch even horen of hij er nog zat. En jawel, pas aangekomen aan het kalkmoeras hoorde ik zijn typische zang. Niet één keer, maar voortdurend. Jammer genoeg kreeg ik hem niet te zien. En ook onze conservator Gert kon hem ’s avonds nog registreren. En gisteren (27 april) werd hij nogmaals gehoord door een ervaren vogelkijker die het de moeite vond om deze toch wel niet alledaagse soort te komen spotten. Een nieuwkomer voor onze gebieden.

De Cetti’s zanger is een soort die naar onze regionen is opgeschoven, denkelijk door de klimaatwijziging. Zo werd in Nederland het eerste broedgeval ontdekt in 1973 nadat hij al was gezien in 1968. Daarna ging het redelijk snel vooruit met deze soort en ondertussen broedt hij in heel wat waterrijke en rietrijke gebieden in Nederland en België. In  Zuid-Limburg werd tot nu toe nog geen broedpaar vastgesteld. Het bleef voorlopig met enkele waarnemingen. Dat deze kleine bruine zanger opduikt in ons gebiedje midden in het centrum van Wellen is dan ook niet zo gewoon. En misschien blijft hij wel plakken en dan liefst samen met een vrouwtje. Het eerste Zuid-Limburgse broedgeval ? Wie weet ?

Ze zijn op dit moment al met zijn vieren en nummer vijf is op komst. De laatste generatie Schotse Hooglanders die in de Wellense Natuurgebieden gaan opgroeien. Want onze grote broer VZW Limburgs Landschap heeft de beslissing genomen om de kudde te vervangen door Galloways. Een hoornloos ras waar je in de winter de voor- en achterkant pas kan ontwaren als je ziet waar bij vriesweer de bevroren adem uitkomt. Tenzij ze een scheetje laten natuurlijk.

Een moeilijke beslissing voor hen. Maar vooral voor ons, de vrijwilligers van ’t Bokje. Sommige hebben het nog niet verwerkt. Want voor ons verdwijnt er samen met de Schotten (of de Bizons zoals er in Wellen wordt gezegd) een symbool van onze vereniging. Ze staan zelfs in ons logo. Maar de beslissing is genomen en na wat tegenwerking hebben we ons er dan ook maar bij neergelegd. Het is trouwens een beslissing waar de redenen om het te doen echt wel goed overwogen werden. Niet met onze volle goesting. Maar in het leven krijg je niet altijd wat je zou willen.

Langzaam maar zeker zullen het aantal Schotten verminderen en op een bepaald moment zal je dan de Galloways zien opduiken. Zeker geen lelijk ras. En denkelijk hebben de kalveren van deze nieuwkomers een even groot knuffelgehalte als onze huidige teddybeertjes. Maar toch…

Het is gebeurd. Na maanden welles-nietes, kan-het-niet-maken-mededelingen, hoor-niets-meer-weken en plannen, plannen en plannen heeft doe-het-wel-zelf Gert het voor elkaar gekregen.

Aan onze sloten en poelen bij Graethmolen staan nu twee stuwen. En ze werken (toch eentje) ook nog. Het heeft heel wat knutsel- en denkwerk gekost en veel minder centen dan onze Limburgse Landschappers hadden voorzien. En dan ook nog eens heel wat gezweet en gezwoeg. Maar ze staan er dus.

Hun doel is om het waterpeil stevig hoger te krijgen. En zoals je kan zien doen ze dat perfect. Zo hebben onze krinkelende winkelende waterdingen (met een plagiaat van formaat) plots een prachtig leefgebiedje. Wij hopen dat er heel wat plantjes en beestjes ook zo over denken en zich er dan ook komen vestigen.

We hebben er trouwens nog twee op ons programma staan. Maar daarvoor hopen we op een gulle gift van onze partners uit Heusden. Voor het gezweet en gezwoeg zullen we wel zelf zorgen.

Iedereen heeft recht op zijn mening en mag die wat mij betreft zelfs in de gazet verkondigen. Zo deed meneer VOKA onlangs in het Belangske. zijn goede recht. Maar ik heb ook het recht om hem erop te wijzen dat hij er stevig naast zit. Het gelukkig nog behoorlijk aanwezige bronsgroen eikenhout (zonder nachtegaaltje jammer genoeg) en malse korenveld (met steeds minder lied des leeuweriks) is geen bedreiging maar een stevige troef.

Neen meneer VOKA. Dat iets meer aanwezige groene goud (want echt waar, dat is het) dan in de rest van ons stilaan met bebouwing, industrie, wegen en meer betonstop-voorlopende dingen dichtslibbende Belgenlandje wordt een groot voordeel. Neen, ik druk mij verkeerd uit, het wordt onze reddingsboei voor een hopelijk nog lang durende toekomst.

Dus meneer VOKA, ik daag u uit. Want ik ben er van overtuigd dat er in onze nu nog groene provincie heel wat talentvolle en slimme ondernemers rondlopen. Ik daag u en hen dan ook uit om dat talent te gebruiken om een match te vinden tussen al dat waardevolle en levensnoodzakelijke groen en hun ondernemerschap. Ik geloof dat deze combinatie onze provincie echt naar een hoger niveau gaat tillen. Want dat aanwezige groen is een grote troef voor ons allemaal. Duurzaam, ecologisch en inventief ondernemen met een focus op natuur en open ruimte. Wie neemt de handschoen op ?