Je hebt zo van die momenten waarop je weet “hiervoor doen we al die moeite”. En dit weekend hadden we zo weer een momentje. Want al vier maanden blijkt een waterral de Broekbeemd als overwinteringsgebied uitgekozen te hebben. Het was onze conservator, Gert Appeltans (wie anders), die het beestje voor het eerst zag op 2 oktober 2016. En de voorbije weken werd de waterral meerdere keren opnieuw gezien. Ze blijkt zich weinig aan te trekken van rare kwieten met verrekijkers en stapt lustig door ons moerasje. Een schitterend beestje.

Familie.

Zoals de naam al laat vermoeden behoort deze soort tot de rallen. Een meer algemene vertegenwoordiger van deze familie in onze gebieden is het waterhoentje. De meeste mensen kennen deze soort wel. De waterral is dus een neefje van ons waterhoentje. En komt veel minder algemeen voor in ons land. Het is een vogel die een zeer verborgen leven heeft. En dit vaak in dichtbegroeide moerassen met veel riet. Het is dan ook in zulke gebieden dat ze hun kroost grootbrengen. De kuikens zijn pikzwarte donsbolletjes met een witte in plaats van de bij adulte vogels rode snavel. 

Bron.

Waarom zijn we dan zo blij met deze ontdekking ? Omdat het stukje natuur waar onze waterral het zo te zien meer dan naar haar zin heeft er vroeger helemaal niet was. Door het overbrengen van een bron en het bufferen van dat zuivere bronwater ontstond er een minimoerasje. Een stukje van het gebied dat voor ons steeds veelbelovend was. En nu blijkt dat ons gevoel terecht was. En nu maar hopen dat deze nieuwe bewoner zijn of haar verblijf verlengt. Want een broedgeval van waterral zou wel echt helemaal de max zijn. Wij duimen alvast.

De winter-thuis van “onze” waterral.

Vandaag organiseerden we onze eerste werkdag van 2017. Eén door de storm van vorig jaar gevelde eik moest opgeruimd worden. En de stam zal dienen om planken van te laten zagen voor de bouw van onze veestal. Met een groepje helpers werd de klus zo goed als geklaard. Maar er liggen nog wat bomen op ons te wachten. We weten alvast wat doen de komende werkdagen. 

Topoverleg voor de klus.

En zagen dat die mannen kunnen.

Veiligheid voorop met die oranje helmpjes.

En takken sleuren. Stefan in aktie.

Onze voorzitter draagt zelfs twee takken !

De jeugd test de dikte van de ijslaag.

Jan overhandigt officieel ons eerste naamkaartje aan de kersverse pers. 🙂

Een onder takken bedolven poel is nu terug open.

Wie telt voor ons de jaarringen ?

Ook opruimen of laten liggen ? Wij weten het nog niet.

Money.

Even de feiten op een rijtje zetten. Donald Trump is nu officieel president van één van de grootste wereldmachten, Trump ontkende in zijn campagne dat er iets bestaat zoals klimaatverandering, Trump belooft aan heel Amerika om de economie daar terug groot te maken, op de website van de overheid is alle info rond climate change gewist,…

Als we dit even tot ons laten doordringen dan is het vrij duidelijk dat in Amerika de komende jaren geen seconde aandacht zal besteed worden aan het probleem van de klimaatverandering. Waarom ? Simpel, Trump is niet president geworden om de wereld en Amerika te verbeteren. Hij deed dit omdat hij en zijn naar geld en macht beluste vriendjes die nu in zijn regering zitten nog meer geld en macht kunnen scheppen. Daarvoor hebben ze zonder enig schroom de zwakke regionen van de kiezers bestookt met loze slogans en luid geschreeuw. Slogans die die kiezers graag hoorden omdat ze door de vorige bewindvoerders niet geholpen werden. En zo in een sukkelstraatje terecht kwamen. Boodschap voor deze kiezers : Trump gaat jullie niet uit dat sukkelstraatje helpen. Jullie zullen enkel verbetering zien als zijn geldscheppers het uitkomt en dit in hun plannetje past.

Overal Trumpjes.

Is Trump dan de duivel in persoon ? Neen, hij is enkel één van die machtigen die dan ook nog eens een ego heeft van in Amerika tot hier. Heel veel leiders, van zowel landen als bedrijven, zijn eigenlijk kleine Trumpjes. Het enige verschil is dat die vaak niet zo dom zijn om hun echte plannen op twitter te smijten of op tv rond te bazuinen. Geld is en blijft voor heel wat mensen de drijfveer. En zolang dit een feit is zijn wij “arme” mensen. 

Is het dan een verloren strijd ? Ik denk het niet. Iedereen die wél heeft begrepen dat de rijkdom niet op je bankrekening staat, maar veel meer is dan dat. Echte rijkdom zit in dingen zoals gezondheid, gelukkig zijn met wat je hebt, familie en vrienden, een leefbare omgeving. Het zijn die mensen die het tij nog kunnen doen keren. Het is die groep die de toekomst van onze planeet in handen heeft. De geldscheppers overtuigen is onbegonnen werk. Misschien dat wij toch ook eens moeten nadenken om een muur te bouwen. Maar dan op een goed gekozen plek.

Vandaag een artikel in de krant over de oprukkende bevers in Limburg. Goed nieuws want deze soort houdt van redelijk zuiver water. Minder goed nieuws blijkbaar voor de naaste buren van deze houthakkers en dammenbouwers. Want beken worden plots veel breder en akkers lopen onder. Niet prettig voor de eigenaar van deze gronden. Dat is een vaststaand feit.

Dus moeten de bevers meestal weg. Een ingreep die in het verleden al vaker werd toegepast. Hoewel de beestjes redelijk hardnekkig zijn en wel eens terug durven opduiken op één voor hen favoriet plekje. Soms slagen de dieren er in om een woongebied uit te kiezen waar ze (bijna) niemand storen. Zo zitten er al jaren exemplaren in de Kevie in Tongeren. Maar het is voor bevers een helse taak om een woonst te bouwen zonder dat er een menselijke buur geen last van (denkt) te hebben. En wat zien we. Ze durven wel eens dammen bouwen zonder daar rekening mee te houden.

En daar gaan we nu volgens het artikel een eind aan maken. Er zal een kaart met bever-mogelijke plaatsen worden aangeleverd. En de bouwsels mogen niet zomaar de pan uit rijzen. Neen, zoals elke Belg zullen er strenge bouwvoorschriften opgesteld worden wat betreft omtrek, hoogte en diepte van de burcht. Elke Belg en bever gelijk voor de wet. 

Dus als je binnenkort staat aan te schuiven aan het loket voor een aanvraag van een bouwvergunning. Let dan op dat je niet op een beverstaart trapt. Want die gaan ook hun plannen komen indienen. En als je aan een vijver of beek bij jou in de buurt een geel pamflet ziet hangen. Dan is de kans groot dat het om een vergunningsaanvraag van een bever gaat om een burcht te mogen bouwen.

Je ziet het. Duidelijke afspraken maken goede buren. Nu nog een bever vinden die kan lezen en schrijven. En alle problemen zijn opgelost. Of moeten wij ons misschien een beetje meer aanpassen aan de terugkerende natuur ? Zo simpel kan het toch niet zijn.

De werken aan Graetmolen zijn zo goed als afgerond. Het is nog wel wat modderig, maar de wandelaars kunnen opnieuw door. Ondertussen blijft de bron helder water de beemd instuwen.

Tijdens de werken moesten we onze kudde Schotse Hooglandpubers in één weide onderbrengen. Dat betekende dagelijks water brengen en de laatste maanden bijvoederen met hooi. Maar nu kunnen ze terug genieten van meer ruimte en dat wordt, aan de huppelende beesten te zien, geapprecieerd.

Bij deze wil ik iedereen die al deze dagen zijn steentje heeft bijgedragen om de kudde te verzorgen van hater bedanken. Het was een hele opgave, maar nu we het resultaat van van de werken zien meer dan de moeite.

Het gekende beeld is terug.

De kudde is terug.

Het water in de “moedersloot” stijgt langzaam maar zeker.

Ondertussen wordt tegen de grens met Alken nog duchtig verder gewerkt. Ook daar is een lange dijk aangelegd en komt er een sluis net zoals aan de bodemstraat. De aangelegde dijken zijn trouwens ideaal om het wandelpad op te leggen. Een punt dat we de komende maanden zeker eens gaan bekijken. Vandaag werden er tientallen boompjes aangeplant in één van de toekomstige bekkens. Ook hier zal de beemd er binnenkort heel anders uitzien. 

Boompjes bij de vleet.

De nieuwe dijk, een ideaal wandelpad.

Vandaag met een aantal helpers een werkdag gehouden in onze gebieden. Zo werd de vorige constructie om de bron over de Herk te brengen afgebroken. En dit wegens niet meer nodig. Want de nieuwe constructie die VMM uitvoerde is volledig in gebruik en ze werkt !

De kunstmatige beek werd terug dichtgegooid en de uitloop van de bron verbonden met het beekje en de poelen. En op een paar dagen tijd pompte de bron water tot helemaal in de moedersloot. En nu afwachten hoe de natuur deze constructie langzaam zal ontdekken en veroveren.

We waren er al vroeg bij vanmorgen.

Het berglandschap is verdwenen.

Jan trotseerde de stroming om de buis te verwijderen.

De uitloop van de bron.

De poelen lopen langzaam vol.

Nu nog wachten op de kamsalamander.

Het water loopt helemaal tot aan de moedersloot.

Spinnetje.

“Hemeltergend groen protest tegen zonnepark in Lommel”, “Natuurpunt naar Raad van State tegen uitbreiding Essers”, “Noord-Zuid terug naar af door protest Natuurpunt Limburg”. Als we de pers moeten geloven dan lijkt het er op dat “de groenen” hun enige taak is om grote projecten te blokkeren omwille van een spinnetje, plantje of vogeltje. Maar niets is minder waar.

Natuur staat al jaren onder druk en de open ruimte smelt nog sneller weg dan het ijs van de poolkappen door de opwarming van de aarde. En op politiek en maatschappelijk vlak blijkt heel duidelijk dat dit thema niet echt hoog staat op hun agenda. Economische belangen wegen bijna altijd zwaarder door dan ecologische. De lobby van bedrijven heeft nog steeds heel veel invloed. En enige tegenwind is dan ook een must. Eigenlijk levensnoodzakelijk. Letterlijk.

En het gaat niet om dat ene beestje of plantje. De Europese wetgeving is echter zo opgesteld dat je via een bedreigde soort wel wat wetteksten aan jouw kant kan krijgen. Maar dit is slechts een middel dat het doel heiligt. Het doel is veel belangrijk. Het bewaren van de weinige natuur en open ruimte die ons nog rest in ons steeds meer dichtslibbende landje. En daarmee samenhangend de leefbaarheid van onze omgeving. Ik denk dat heel wat mensen de noodzaak van natuur en open ruimte in onze maatschappij zwaar onderschatten. 

Betonslop.

Ik zie wel wat schijnbewegingen van onze bevoegde ministers. Zo kondigde men met veel bravoure en perstumult een heuse betonstop aan tegen 2040. Dat kunnen wij als natuurvereniging toch enkel toejuichen ? Of maken ze ons jammerlijk blij met een spreekwoordelijke dode mus ? Want 2040 lijkt nog veraf. 

De reactie in Het Belang van Limburg bewees nog maar eens dat Vlaanderen nog steeds niet klaar is om de knop om te draaien. “Limburg grootste slachtoffer” blokletterde deze krant. Want blijkbaar wordt deze aangekondigde visie aanzien als een bedreiging inplaats van een stap naar de redding van onze leefomgeving.

De man in de straat staart zich blind op eigen bezit en ziet de teloorgang van het leefmilieu niet (of wil dit niet zien). Elke file of “slechte verbinding” moet opgelost worden met een nieuwe weg. Een fabriek behouden is belangrijker dan een stuk natuur behouden. Want bossen geven geen werkgelegenheid. En zonder werk geen centen. En zonder centen geen luxe.

Averechts.

Maar in deze redenering ontbreekt een stukje. Zonder natuur geen open ruimte. Zonder open ruimte geen leefbare omgeving. En zonder leefbare omgeving zit je daar met al je centen en je luxe. 

Komt deze betonstop nog op tijd ? Of zijn we hopeloos te laat ? Wij hopen van niet. Maar aan de reacties van heel wat organisaties en ook mensen in de straat is al duidelijk dat deze beslissing de komende jaren wel eens averechts zou kunnen werken. Nog snel de boel vol beton storten voor dit niet meer kan. Trouwens, door deze beslissing aan te kondigen meer dan 20 jaar op voorhand schuift de minister het probleem wel heel lang voor zich uit. En deze keer met een betonmixer. 

De visstrap is af aan Graethmolen. Zoals gepland zijn de werken in de beek afgerond en stroomt de Herk terug via haar oorspronkelijke bedding. 

Nu nog de omleiding dichtgooien en de boel wat fatsoeneren. En de klus is geklaard. En dan laten we de bron los en stromen (hopelijk) de beekjes en poelen vol met bronhelder water. Stilaan tijd om de bubbels koud te zetten.

Vistrap met een ondergaand zonnetje.

Even op een rijtje, de vroeger waterval maar dan zonder water.

De fundering.

En alles na de werken.

Hierbij een update van de werken aan de vistrap bij Graetmolen. De eerste stenen zijn gelegd en stilaan begint alles vorm te krijgen. De bron is overgebracht en de overloop werkt. Er loopt nu al bronwater uit de buis aan de overzijde.

Ook aan de Bodemstraat wordt er nog druk gewerkt. De dijk is bijna af. Maar de sluis moet nog afgewerkt worden. Hopelijk wachten de verantwoordelijken voor de regen hierboven tot dit af is.

De eerste trap of toch een begin er van.

Zicht op het ganse traject van de vistrap.

Die hoop moet er nog in.

De put waaruit de bron de beemd in zal stromen.

Het systeem werkt.

Trump.

Het was voor heel wat mensen even schrikken de voorbije week. Want in Amerika werd op democratische wijze een president verkozen met toch wel wat rare ideeën. We gaan ze hier niet allemaal opsommen maar eentje willen we er toch even uithalen. En die maakt ons als groene jongens toch wel wat ongerust. Trump gelooft totaal niet in de opwarming van de aarde. Een hoax die de Chinezen ons willen wijsmaken. Ongelofelijk.

En wat mij nog meer angst inboezemt is het feit dat er meer dan 59miljoen Amerikanen deze man hun stem gaven en blijkbaar ook niet echt wakker liggen van de problemen met onze aardbol. Dat Trump rare uitspraken doet die sommige mensen graag horen om zo stemmen te winnen kan ik nog begrijpen. Uiteindelijk is het die man enkel te doen om met zijn gat op de troon te mogen zitten en daardoor massa’s dollars in zijn zak te steken. Maar dat je iemand aan de macht wil die voor je kinderen en kleinkinderen de wereld om zeep gaat helpen. Dat begrijp ik helemaal niet.

Hopeloos.

Is het nu naar de kl… of kunnen we onze aarde nog redden ? Met een Amerikaanse regering in de maak met bijna allemaal klojo’s die enkel belust zijn op geldgewin en macht zal het niet makkelijk zijn. Met ons Bokje zijn we een heel kleine druppel op een steeds warmer wordende plaat. Wat zeg ik, druppel ? Een molecule in die druppel lijkt het wel.

Maar hopeloos ? Neen, dat woord wil ik niet uitspreken. Want over de hele wereld zijn heel veel mensen ook bezig met zo een molecule. En veel molecules maken dan weer druppels. En veel druppels maken een stroom. Een stroom die we moeten in beweging houden. Om alle Trumps en andere idioten van antwoord te dienen en hun wandaden teniet te doen. Blijven geloven in de redding van onze aarde tegen alle onwetendheid in. Blijven vechten voor een beter milieu. We zijn het onze kinderen, kleinkinderen en alle volgende generaties verschuldigd.