Voormiddag met een mooie groep de Grote Beemd doorkruist. Doel van deze wandeling was het inventariseren van de in het gebied aanwezige spechten. Grote bonte specht en groene specht werden gehoord en gezien, maar de kleine bonte specht gaf niet thuis. Maar iedereen ging toch tevreden naar huis.

De groep speurt naar spechten.

Grote bonte specht werd meermaals waargenomen.

Onderweg ook aandacht voor ander leuks, zoals deze gele trilzwam.

Een van onze topsoorten in de Herkvallei is de kamsalamander. Het is dan ook normaal dat wij voor deze bedreigde amfibieën extra inspanningen doen en regelmatig ons beheer afstemmen op hun noden.

Zo ook het vrijmaken van een poel in de Koningsteeg. Door de jaren heen was deze poel dichtgegroeid met bomen en struiken en miste dan ook de broodnodige uren zonlicht. Ook de jaarlijkse bladval zorgde voor zuur water en dus ook weinig of geen leven in de poel.

We namen contact met Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren en die namen de klus ter harte. Er werd stevig gekapt en zo is de poel opnieuw bereikbaar voor het zonnetje. Er is nog wat opruimwerk, maar wat amfibieën betreft zijn we toch een heel stuk de goede richting uit gegaan.

Hopelijk zit er volgend jaar weer leven in deze poel. We zullen het alvast opvolgen.

Nog een weekje en het voorbije jaar zit er weer op. De tijd vliegt voorbij en we moeten dan ook af en toe eens durven stil staan en even uitblazen in ons drukke en hectische wereldje.

En als je dat kan doen in de mooie natuur is dat zeker een goede keuze. Gelukkig kunnen we in Wellen genieten van heel wat leuke natuurplekjes en natuurgebieden.

Wij willen dan ook iedereen een gelukkig en gezond 2012 toewensen.

En we vliegen er vanaf volgend jaar dadelijk goed in. Want op de eerste dag van het jaar organiseren we onze eerste maandelijkse wandeling van 2012.

Om 10u00 vertrekken we aan het jeugdheem in de Bampdstraat om het jaar in te zetten met een geleide natuurwandeling. Onderweg houden we een lijstje bij van de vogels die we tegenkomen en voor de mensen met nadorst zorgen we ook voor een borrelke. Tot dan ?

Na een lange tijd zijn we er weer. Door onze drukke agenda is de blog wat in de vergeethoek geraakt. Maar we blazen de stof er af en we zijn weer vertrokken.

Ondertussen is er heel wat gebeurd in onze gebieden. En we gaan jullie daarvan stukje bij beetje op de hoogte brengen (kwestie van wat stof te hebben voor de volgende artikels).

Zo is de kudde terug in de Broekbeemd gebracht en ondertussen uitgebreid tot 6 beesten. We hadden reeds 3 koeien van onze vorige kudde en daar kwam in de zomer een nieuwe stier bij. Bij bloedonderzoek bleek die echter ingeënt te zijn tegen een bepaalde ziekte (vraag me niet welke, want dat is tegenwoordig een lijstje waar niemand nog aan uit kan). En onze koeien waren dat niet, dus moet die tegen de winter terug verdwijnen. Maar hij mag wel zijn zaadcellekes achter laten zodat zijn nakomelingen wel Wellense Schotten zullen worden (althans dat hopen wij).

Om die nieuwe stier te vervangen werd er een jonge stier overgebracht van het noorden van onze provincie. Die kan alvast zijn ogen de kost geven en zo leren wat er van hem binnen een jaartje veracht wordt. Samen met deze jonge stier kwam ook een jonge koe mee. Dus zitten we nu op 6 beesten waarvan eentje terug verdwijnt. Maar wij hopen dat er in het voorjaar 3 bijkomen. Zo bouwen we terug aan een kudde die de begrazing op een zinvol niveau kan brengen. Iets wat nu zekler niet het geval was.

Een korte wandeling door de Grote Beemd deed mij besluiten dat de lente voor de deur staat.

De sleutelbloemen duiken overal op. Leuk om te zien hoe ze weer massaal bloeien op percelen die wij na jaren van verwaarlozing nog eens gemaaid hebben.

Ook het maarts viooltje spreid zijn bloemen tentoon. Maar dat is normaal in maart zeker ?

De sleedoorn zorg als eerste voor prachtige bloesems.

En de tjiftjaf is traditiegetrouw de koploper van de groep vogels die de voorbije winter in warmere oorden verbleven. Kort samengevat… spring is in the air !!!!

Na een stevige winter beginnen de eerste tekenen van de lente in onze gebieden op te duiken. Zo hoorde ik vandaag de eerste tjiftjaf zingen. Meestal de eerste zomergast die in onze gebieden terug opduiken na een tocht vanuit het verre Afrika.

In de weide aan de poelen krioelde het van de bruine kikkers die een concert ten beste gaven. Ik vond zelfs de eerste kikkerdril.

Een ander teken van de nakende lente zijn de plantjes die hun kopjes overal beginnen op te steken. De vroegste is elk jaar het speenkruid. Hier en daar stonden al wat bloemetjes te pronken.

Ander leuk nieuws is dat Limburgs Landschap heeft beslist om toch verder te gaan met een kudde Schotse Hooglanders. Onze mascotte van de Wellense natuurgebieden blijft dan ook bestaan. Ondertussen zijn onze drie overblijvers terug verhuisd naar de Broekbeemd omdat op de weide aan Graetmolen door de strenge winter niet meer veel te grazen viel. Dat ze zich daar thuis voelen kon je dadelijk zien. We wachten op een stier en dan kunnen we weer kleine Schotjes verwachten.

Het sneeuwtapijt houdt stand en dat levert mooie plaatjes en leuke wandelingen op. Maar ik zie wel dat de natuur heel vroeg zijn proviandkamer aan het leegmaken is. De meidoornhagen worden stilaan kaal en ik zie dat de lijsters zich op de bessen van de gelderse roos storten. Deze wordt meestal als laatste aangesproken, maar nu lijkt het erop dat ze aan het begin van de winter hier al op aangewezen zijn.

En onze Schotten grazen rustig verder, voor hen is dit weer een fluitje van een cent. Voorlopig kregen we nog geen ongeruste telefoontjes van wandelaars die vrezen dat onze grote grazers gaan doodvriezen. Maar die komen er nog, want dat is een jaarlijkse traditie.

En zo een winters landschap nodigt blijkbaar uit om te gaan wandelen. Want ik kwam redelijk wat volk tegen in de beemd. Sommige met hun ytouwe viervoeter. Deze was een leuk exemplaar, een beetje poolachtig beest.

Weer winterse landschappen in de beemd en deze keer lag er een dikke laag. De natuur is dan schitterend, zeker als je als eerste een stuk doorstapt en je enkel de sporen van de permanente bewoners ziet.

 Alles zat onder een dikke laag sneeuw, mooi, mooi, mooi…

En onderweg kwam ik Gert ook nog eens tegen met zijn trouwe viervoeter. Samen hebben we de rest van de wandeling afgelegd. En zagen we nog enkele heel leuke soorten zoals wintertaling, ree, ijsvogel en matkop.

En onze Schotten ? Die zijn in hun sas met dit weer want hun oorspronkelijk thuisland is veel ruiger en kouder dan bij  ons. Voor hen een winterprikje van niks.

Het heeft dit jaar vroeg gewinterd en de beemd heeft dan ook al een heleboel moeten doorstaan. Eerst ondergelopen na een massa regen en nu stevig verwinterd (als dat woord al bestaat). Alle poelen en beekjes staan dan ook weer boordevol en alles is zompig nat.

Maar de wintergasten trekken zich hier totaal niets van aan. Ze keren trouw elke winter terug. Wel nieuw voor het gebied waren maar liefst acht grote zilverreigers die even kwamen verpozen in het gebied. Een van de grootste groepen ooit voor Zuid-Limburg.

De vinkachtigen zijn ook steeds van de partij. In de elzen heb je grote kans op sijzen. Ik had er vandaag een stuk of twintig. En soms zit daar een barmsijs tussen. Maar de attractie van het moment zijn toch onze distelvinken. Een kleurrijk vogeltje met een rood masker en knalgele vleugelspiegels. Schitterend.

Ze eten graag, zoals hun naam al zegt, distelzaden. En die vinden ze in de Broekbeemd genoeg. Zeker de kaardebollen zijn hun favorieten.

Kaardebol is ook nog eens een fotogenieke plant.

Grote klis is ook één van de planten waar de vogels zaden uit pikken. Het is mooi te zien dat deze plant via een systeem van haakjes aan de zaaddozen zich verspreid. De zaaddozen blijven aan de vacht van dieren hangen en de planten duiken dan ook overal op langs de paden van ons vee.

Eén van de distelvinken uit de groep die rondvloog in de Broekbeemd.

Zondag namiddag met “mijn” cursisten van een cursus digitale fotografie een praktijkles gaan geven in de Broekbeemd. En dan zie je pas hoeveel er te zien valt in ons natuurgebied. Zeker als je de “kleintjes” gaat zoeken. Eén van de opdrachten was een macrofoto nemen en dan is het zoeken naar insekten of ander kleiner spul.

Dat leverde ook voor mij een aantal mooie beeldjes op, maar er een naam op plakken is weer een andere zaak. Gelukkig is er waarnemingen.be, daar zet je die foto op en binnen de korste keren is er wel een of andere specialist die dat beestje of plantje wel ken. De foto’s kan ik jullie al laten zien, de namen zullen wel volgen.

Een kruisspin, dat lukt nog wel om op naam te brengen.

Dit groene kereltje is al een ander paar mouwen, een wants maar welke ?

Om maar te zwijgen van dit zweefvliegje. Wel een echte Belg met zijn zwart, geel, rode tekening.

En dan komen de paddenstoelen er ook aan, prachtige fotomodellen, maar op naam brengen. Ho maar.