Onbekend's avatar

Over Crazy Birder

Gedreven door natuur!

Grote kuis staat voor de deur.

Wie een nestkastje heeft opgehangen kan dit best na het broedseizoen eens goe duitkuisen. Want er zijn heel wat parasieten die maar al te graag in deze kastjes overwinteren en nadien het de jonge vogeltjes een stuk moeilijker maken om te overleven.

Hoe doe je dit best ? Zorg allereerst dat je een nestkastje ophangt dat vooraan of langs de zijkant opengaat. Hang het in je iegen tuin ook op ooghoogte inplaats van drie of meer meter hoog. De vogels maken daar geen punt van en het bespaart je een heleboel gesleep met een ladder. Was het uit met heet of kokend water (opletten dat je jezelf niet verbrand) en veeg het daarna uit met een stijve borstel. En voila, klaar voor het volgende broedseizoen.

pimpelmees.jpg

Dit jaar startten wij samen met de Wellense Adviesraad voor Leefmilieu en een aantal fruittelers een projec rond nestkasten voor torenvalken. Deze soort heeft een menu dat voor een groot deel uit muizen bestaat, en deze zijn tegenwoordig een pest in de laagstamplantages. Wij zorgden voor de nestkasten en de plaatsing er van, de fruittelers voor een locatie waar de kast kon staan. Zo werden er meer dan 20 kasten geplaatst en daarvan waren bijna de helft al dadelijk ingenomen door een koppeltje torenvalken. een succes dus.

Wij volgen dit project de komende jaren van dichtbij op.

DSC00080.jpg

De ophangers in actie.

115.jpg

Jagend mannetje torenvalk.

Vogels op reis.

Vandaag ging het natuurpraatje op Vrije Radio Wellen over vogeltrek, een facinerend fenomeen.

Vogels trekken in het najaar naar het warme zuiden, maar er is meer. De hoofdreden is het gebrek aan voedsel voor bijvoorbeeld insecteneters, maar soms zie je ook verplaatsingen wegens slecht weer. En die trek start voor sommige soorten al in augustus. Andere soorten wachten dan weer tot oktober. Maar het is duidelijk dat we nog heel veel niet weten over vogeltrek.

Heel wat vrijwilligers en onderzoekers gaan op zoek naar antwoorden op heel wat vragen over vogeltrek. Zo zitten er elk jaar een aantal vogelkijkers op het hoogste punt van Wellen in Oetersloven om daar alle voorbijtrekkende vogels op te schrijven. Een aanrader voor wie het fenomeen vogeltrek eens live wil meemaken.

vogeltrek.jpg

De tellers in actie.

Weer een andere groep vogelaars hebben via een examen een ringvergunning behaald. Zij mogen vogels ringen hetzij in het nest, hetzij door ze te vangen. Elke vogel krijgt een ring rond de poot met een unieke code. En over gans de wereld vindt je ringers en daar wordt dan ook vaak een reeds geringde vogel terug gevangen. Of iemand vindt er eentje dood terug. Daaruit kan dan weer heel wat info over afstand, moment van trek,… gehaald worden.

vogeltrek1.jpg

Deze sprinkhaanzanger werd gevangen en geringd.

En de laatste jaren gaan ze iets verder en worden vogels voorzien van een zogenaamde geolocattor. Dit is een GPS die via sateliet de trekroute van deze vogel gedetailleerd in kaart brengt. Dit zorgt dan weer voor heel wat meer gegevens, die soms aangenomen feiten totaal door elkaar gooit. 

vogeltrek4.jpg

Op de rug van deze vogel zie je de geolocattor.

Conclusie van al dit onderzoek door meestal vrijwilligers is dat we nog heel veel niet weten over het fenomeen van de vogeltrek en dat het volgen van de trek heel boeiend en vooral heel leuk is.

vogeltrek2.jpg

Ooievaars on the move.

Dit weekend maar liefst twee artikels over pleisterende ooievaars in de krant. Niet echt ongewoon want deze soort is momenteel op trek naar het warme zuiden. Elk jaar rond deze periode passeren een groot aantal ooievaars onze streek en soms kiezen ze een plekje in de buurt om de nacht door te brengen.

Dit jaar was dat zelfs mijn straat. Eén van die overnachtende exemplaren kon ik op foto zetten.

ooievaar.jpg

Er zijn twee soorten ooievaars in ons landje, de “gewone” ooievaar en de zwarte ooievaar. De eerste broedt momenteel in kunstmatige kolonies in Planckendael en het Zwin. Maar toch zijn er al meldingen van enkele broedgevallen buiten deze plaatsen. Stilaan komt de soort blijkbaar terug als broedvogel. Zwarte ooievaar broedt met enkele paren in de Ardennen. Deze trekken trouwens iets vroeger door dan hun witte neefjes.

zwarteooievaar.jpg

Zwarte ooievaar op trek. 

Het verhaaltje van de ooievaar en het doekje met een baby in zijn snavel is trouwens door iedereen gekend. Maar waar komt het vandaan ? Ooievaars worden al heel lang als geluksbrengers aanzien. zo is het in de landen van het Oostblok een zegen als een paartje jouw tuin uitkiest om hun nest te bouwen. Daarom zie je dan ook straten met in elke voortuin een karrewiel in de hoop dat de ooievaars hun bouwsel kiezen als nestplaats. Ze brengen het geluk en aangezien kinderen ook gelukkige ouders produceren (of was het net andersom?) heeft men de ooievaar tot kinderbezorger gepromoveerd. In Noord-Nederland wordt het verhaal verteld dat de ooievaars (die daar toen nog broedden) de kinderen uit een kinderput haalden en ze aan de moeders bezorgden. Dat die moeders in bed lagen na de geboorte werd dan weer verklaard met de melding dat de ooievaars de moeders in hun been pikten.

Dan toch een klein luguber kantje aan dit anders zo positieve verhaal. Maar dat laatste lijkt mij een verzinsel Knipogen. Onze straat hoopt alvast dat onze statige gasten hun faam als geluksbrenger waar maken.

Vlindertijd.

Warme dagen met veel zon, dus fladderen de vlinders druk rond. Zo ook in onze gebieden.

Maar het gaat niet goed met onze vlinders. Goed 48 soorten dagvlinders kan je tegenkomen in ons Belgenlandje, maar nog geen 50 jaar geleden waren er dat wel 15 soorten meer. En van de soorten die we nu nog hebben in België is meer dan de helft bedreigd.

Jammer, want het blijven schitterende beestjes.

Wil jij ook vlinders in je tuin ? Dan moet je alvast beginnen met er minder in te werken (als dat geen motivatie is). Een tuin met een kort gemaaid gazon met daarrond een netjes geschoren haagje is niet de favoriete plaats voor onze vlinders. Rommelige hoekjes en veel nectarplanten is al beter. Laat eens een bosje met brandnetels staan in een verloren hoekje (goed voor dagpauwoog) of leg ergens wat rottend fruit (atalanta en distelvlinder). Of laat een stukje van je gazon ongemaaid en zaai er een bloemenmengeling in. Kijk maar eens op internet hoe je je tuin vlindervriendelijker kan maken, je vindt info genoeg. En dan genieten van deze vliegende schilderijtjes.

vlinder.jpg

Icarusblauwtje.

vlinder-2.jpg

Bruin zandoogje.

wespendief-2.jpg

Dagpauwoog op koninginnekruid.

vlinder-3.jpg

Dagpauwoog, let op de roltong.

Jeugdig geweld in de beemd.

Elk jaar tegen het einde van het schooljaar komen de leerlingen van het zesde studiejaar van basisschool De Eik een dagje werken in onze natuurgebieden.

Dit jaar lieten we ze houtopslag verwijderen aan een sloot die last had van opschietende elzen. En ze klaarden de klus vlot ondanks het snikhete weer. Elke keer weer een lust om die enthousiaste bende bezig te zien.

eik 2012-2.jpg

En actie…

eik 2012-8.jpg

De meester hebben ze volgend schooljaar niet meer nodig.

eik 2012.jpg

Voor…

eik 2012-10.jpg

En na de werken.

eik 2012-9.jpg

De ganse ploeg in beeld.

Vieze beesten in de Broekbeemd

Vandaag met een aantal geintereseerden op zoek gegaan naar “vieze beestjes” in de Broekbeemd. Gewapend met schepnetten, paraplu’s en stokken gingen we op jacht. De wandelaars van de door de wandelclub van Wellen georganiseerde tocht bleven dan ook regelmatig verbaasd staan kijken naar die gekke bende die door de beemd liep.

Een paraplu is trouwens een goed atribuut om insekten te vangen. Omgekeerd onder een struik of boom en dan met een stok op de takken of struik kloppen en je buit valt mooi in de omgekeerde paraplu.

De buit was mooi. Soorten als schorpioenvlieg, munthaantje, citroenlievenheerbeestje, krasser,… passeerden de revue. Maar we moesten er ook een aantal naamloos laten vertrekken. Maar die werden wel op foto gezet om ze vian het internet alsnog van een identiteit te voorzien.

Een leuke namiddag was het zeker.

broekbeemd vieze beesten-2.jpg

Een snavelvlieg.

broekbeemd vieze beesten-3.jpg

Het schitterende munthaantje.

broekbeemd vieze beesten-11.jpg

Een onbekende maar mooie spin.

broekbeemd vieze beesten-10.jpg

De zoekers genietend van rondvliegende libellen zoals grote keizerlibel en platbuik. Nadien werden we ook nog eens getracteerd op een schitterend groene-kikker-concert.

Ruik de natuur.

Wie momenteel een wandeling maakt in onze gebieden zal zeker al genoten hebben van de doordringende geur van de bloeiende meidoornhagen. 

Witte boorden met een aroma dat zijn gelijke niet kent omzomen hooilanden waar knolsteenbreek, echte koekoeksbloem, vergeet-mij-nietjes en de eerste margrieten een kleurenpallet vormen van gebroken wit, fel roze en hemelsblauw. Met op de achtergrond de melodie van fluitende nachtegalen en pas aangekomen bosrietzangers.

Daar kan geen National Geographic of AnimalPlanet tegen op.

meidoorn.jpg

Witte muren van de meidoorn.

meidoorn-2.jpg

De geur van meidoorn lokt massa’s insecten.

papenwei.jpgO

Ons hooilandbeheer zorgt voor een pallet aan bloeiende knolsteenbreek.

Suikerbonen in de Broekbeemd.

Bij de opstart van ons reservaat in de Broekbeemd in Wellen werd er indertijd gekozen voor begrazingsbeheer met Schotse Hooglanders. Een primeur in die tijd voor Limburg. Maar dat beheer bleek niet zo simpel.

Een deel van het drassige gebied werd in de winter vaak herschapen tot een modderpoel omdat de kudde te groot was. En in de zomer was de kudde dan weer te klein om de forse plantengroei op de rijke bodem in toom te houden. Geen makkelijke oefening.

Het kwam zelf zo ver dat we dachten om de kudde te vervangen door een zomerbegrazing met koeien van een plaatselijke landbouwer. Maar dit bleek ook niet echt te werken.

Maar na veel vergaderingen en kopbrekens kwam er toch een mogelijke oplossing uit de bus. Een vaste kudde van 6 à 7 dieren en de aanwas zouden we dan verhuizen naar percelen in de Grote Beemd. Dus werd een symbool van onze Herkvallei in Wellen “de bizons van de Broekbeemd” zoals ze wel eens worden genoemd behouden voor de toekomst. Er zal gewerkt worden om een nieuwe kudde samen te stellen.

En het eerste resultaat van deze beslissing is nu ter wereld gekomen. Het eerste kalf van de nieuwe kudde is een feit. 

kalf.jpg

Op zoek naar uilen.

Vrijdagavond 16 maart kwamen er een 40tal gegadigden opdagen voor de uilenwandeling ingericht door de Wellense Natuurvereniging ’t Bokje en VZW Limburgs Landschap. Samen met vogelkenner Dirk Ottenburghs gingen ze op zoek naar deze mysterieuze nachtvogels. En het werd een geslaagde zoektocht want bosuil en steenuil lieten zich horen en kerkuil zelfs zien.

Onderweg werd er ook even genoten van het prachtige uitzicht vanaf het hoogste punt van Wellen in Oetersloven waar je de lichtjes van Hasselt, Genk en StTruiden kan bewonderen.

Iedereen keerde dan ook meer dan tevreden terug naar huis…om een uiltje te vangen.

DSC00096.jpg

Het gaat weer beginnen.

Na een (korte maar hevige) koude winter is de lente terug in het land. En stilaan beginnen we dat in onze gebieden te merken.

DSC00061.jpg

De hazelaars en wilgen hebben hun katjes weer bovengehaald.

DSC00064.jpg

Een paar “katjes” nader bekeken.

DSC00066.jpg

Gevlekte aronskelk is er al volop.

DSC00072.jpg

En de eerste sleutebloemen steken hun hoofdjes boven de grond.