De voorbije dagen kregen wij een paar keer de melding dat er een van onze Schotse hooglanders aan de verkeerde kant van de omheining stond in de Grote Beemd. Telkens slaagde we er vrij snel ik om haar – want het zijn allevier dames – weer aan de juiste kant te krijgen. Tot dit weekend.

Dat verhaal begint donderdag om 17u45 met volgende bericht:
‘Er liep 20 minuten geleden een koe buiten de weide aan Graetmolen’ Met dank aan de melder. Het was de jongste dame die wel vaker op stap gaat. Onze vrijwilligers schoten dadelijk in actie. Maar de ontsnappeling bleek spoorloos.
Vrijdag ging het verhaal verder. Onze veeverzorgster Kristel had alles klaar gezet om de drie overgebleven Schotten naar de andere weide te laten lopen, waar nog meer dan genoeg eten stond. Hun plekje waar ze tot dan liepen was wat magertjes geworden. Een van de redenen waarom ze wel eens elders willen geraken. Zoals je weet is het gras aan de overkant altijd groener. Het einde van het bericht van Kristel was weer wat verontrustend. ‘Er zitten er maar drie, dus eentje is nog steeds weg’.

Opnieuw kwamen er meerdere vrijwilligers ter plaatse. Klaar voor een intense zoektocht naar de vermiste Schot. Ondertussen bleek het nog aanwezige drietal al vanzelf verhuisd te zijn naar de nieuwe weide. De sporen van nummer vier wezen richting Maupertuus. Maar daar bleef het dan ook bij. Niet te vinden. De zoektocht werd opnieuw gestaakt.
Rond 15u kregen we een telefoontje van Tine van Graetmolen met de mededeling dat ze terug aan de weide stond te koekeloeren. Opnieuw rukten Ivo en Willy – een van onze vrijwilligers – terug uit. Missie ‘Schot in de zaak’ werd opnieuw ingezet. Deze keer met succes, want om 16u15 kregen we de boodschap dat ze in de weide zat. Maar om 16u16 er weer terug was uitgeraakt omdat er een boom ergens op de omheining was gevallen. Terug naar af!

Schot nummer vier was terug ‘on the run’. Ze verschool zich in een van de bosjes vlak bij de weide. De veeverzorgers deden in de schemering nog een verwoede poging, maar zonder resultaat. Er werden plannen gesmeed voor zaterdag, tot wij beseften dat er die dag een wandeling was gepland in de Grote Beemd door de Wellense Bokkerijders. Dus werd de reddingsactie een dagje on hold gezet. Een koe zoeken en mogelijk opjagen met wandelaars in de buurt is geen goed idee. De dag ging voorbij zonder dat er ook maar een melding binnen kwam. Zelfs met zo veel wandelaars op pad bleef onze ontsnapte Schot onzichtbaar. Een bewijs dat ze liever mensen ontwijken en zich verstoppen.

Zondag om 9u30 werd er opnieuw verzamelen geblazen door onze veeverzorgster, samen met opnieuw een aantal vrijwilligers. Tegen 10u30 kregen wij het verlossende berichtje: ‘Hooglander is terug binnen!’. Einde van een geweldig weekend voor onze vierde Schot.

Zoals een kok met een West-Vlaams accent ooit zei: ‘Wa hebbe we h(g)eleerd?’

• Als onze dieren uitgebroken zijn, laat het ons zo snel mogelijk weten.
• Kom je er eentje tegen. Heb geen angst, ze zijn niet gevaarlijk.
• Wandel er rustig langs door of maak een ommetje er rond.
• Honden vinden ze maar niks, daar zijn ze bang van. Hou die dus aan de leiband (moet trouwens altijd).
• Als de ontsnapte Schot (of een ander rund) wegloopt, laat ze lopen. Ze gaan nooit ver weg en blijven altijd in het natuurgebied.
• En het belangrijkste…onze veeverzorgers en vrijwilligers zijn toppers!!!!!