Onze zeiser van dienst, Wim Morias, ontdekte onlangs tijdens zijn maaiwerken dit mooie nestje. Niet van een vogeltje, maar van een klein knaagdiertje. Het kleinste dat wij kennen, de dwergmuis.

Deze dwerg is misschien klein, maar onderschat ’m niet. Met z’n gewicht van een paar muntjes en z’n lijfje ter grootte van een duim is hij officieel de kleinste muis van Europa. Toch staat hij zijn mannetje. Hij klimt vooral rond tussen hoog gras en riet. Met zijn grijpstaart houdt hij zich in evenwicht. Als een klein aapje door een oerwoud. Zo een acrobatisch bolletje dat je niet snel zal ontdekken.

Ze graven geen holletjes in de grond, maar bouwen een kunstig gevlochten en bolrond nestje tussen de begroeiing. De ingang is net groot genoeg om er zichzelf door naar binnen te murwen. Ook zijn nestje is zo goed als onzichtbaar. Het gaat perfect op in de omgeving. Het is vaak pas in de winter of bij maaiwerken – zoals deze keer – dat het ontdekt wordt.

Een dwergmuis zien is een kwestie van heel veel geluk. Moest je ze toch eens tegenkomen, geniet er dan volop van. Want hun motto is: wie niet sterk is moet schattig zijn.