Het jaar is schitterend begonnen. Tijdens mijn traditionele nieuwjaarswandeling door de Grote Beemd stuitte ik op sporen van een zeer zeldzame soort. Ooit was ze veel talrijker in de Wellense natuur. Nu jammer genoeg niet meer. Waar heb ik het over? Buiten spelende kinderen. Jawel, ze bestaan nog. En wij als natuurvereniging zijn daar heel blij mee. Wij offeren graag een stukje van ons natuurgebied op om deze generatie achter hun computerscherm of van hun smartphone weg te halen. Naar buiten en genieten van de natuur die ons nog rest. Inderdaad, er zal al eens een ree opgeschrikt worden, een boompje sneuvelen of een vogeltje een nestje elders gaan bouwen. Maar de winst die we doen door de jeugd terug voeling te geven met onze natuur is duizenden keren groter. Onze huidige maatschappij is de connectie met die natuur voor een groot deel kwijtgeraakt. We zijn totaal vervreemd van alles wat rond ons leeft, vliegt, kruipt, bloeit en groeit. Met alle gevolgen van dien. Dus elke kans om dit terug te herstellen pakken wij alvast met twee handen aan.

Iedereen die dit niet ziet en dit geen goede zaak vindt, slaat de bal volledig mis. Wie onze natuur een warm hart toedraagt zal blij zijn met spelende kinderen in de beemd. Hoe meer, hoe liever. Bij het aanschouwen van hun geweldige kampen kreeg ik zelfs wat heimwee naar de periode dat ik met takken, touwen en stokken in de weer was. Lang geleden. Maar zonder twijfel het vlammetje dat is uitgegroeid tot het vuur dat nu in mij brandt om natuur te helpen beschermen. Bij het aanschouwen van hun bouwsels, had ik zelfs zin om mee te spelen. Maar een plus zestiger vrees ik dat niet echt past in hun kliekje. Jammer.

Laten we meer van die vlammetjes aansteken bij onze jeugd, zodat volgende generaties onze natuur weten te waarderen en mee helpen beschermen. Wij denken er alvast luidop over na hoe we dit kunnen realiseren. De toekomst is van en aan de kinderen.