Het is gebeurd. De aanvraag tot verkaveling van twee bouwpercelen luidt het einde in van een era. In onze beleving zijn ze er altijd geweest, de zeven oude perelaars en de traditionele haag op de ‘Oude Kukkelberg’. Ze zijn stille getuigen van een tijd waarin nog geen sprake was van bouwwoede of ruimtelijke ordening. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw speelden wij als kinderen nog op straat en in ’t veld. Na forse sneeuwbuien vormde de haag het zijdecor voor sleepartijen vanaf de heuvel en in de lente was de haag de thuishaven van de meikever. Tijdens het fruitseizoen verdween er al eens een gevallen peer door de snaren van het tennisracket. Ja, straattennis was enorm populair destijds. Achterin lag vroeger ook een kleine poel die barstte van het leven. Tot een buurtbewoner het nodig achtte om het gat te dichten met de inhoud van zijn beerput. De persoon in kwestie heeft van mij nooit vergiffenis gekregen voor zijn wandaad. Anderzijds heeft hij nooit beseft welke drijfveer tot natuurbehoud toen in gang is gezet!

Op heel jonge leeftijd had ik angst om die mysterieuze haag te passeren op donkere winteravonden. Dit zijn de plekken waar de Bokkenrijders verzamelden, weet je wel? Kapotte fietsbanden, daarover kon ik ook meespreken. In principe niet de schuld van de meidoorn, in die tijd werd de haag nog regelmatig gesnoeid. En dan was er die keer dat mijn vriendjes en ik heel hard schrokken van een reusachtige salamander, met de blote handjes geschept uit diezelfde poel! Wie had kunnen denken dat deze gebeurtenis op latere leeftijd een kantelmoment teweeg zou brengen om daarna uit te monden in een levenswerk?

Het zat er al 48 jaar aan te komen. Het laatste stukje groene ruimte met veteranen langs de Kukkelberg moet nu plaats maken voor de completisering van de plaatselijke lintbebouwing. Nostalgie maakt plaats voor vooruitgang. Het zal pijn doen, niet alleen aan het oog, maar vooral in het hart. Bedankt om er (geweest) te zijn, Kleine Landschapselementen. Onze belevenissen van weleer hebben in grote mate richting gegeven aan het verloop mijn (beroeps)leven. Vaarwel!

Davy Huygen