Na een wandeling door ons natuurgebied kom ik – weer maar eens – wat gefrustreerd en boos terug thuis. Op een perceel van ons ligt een hoop grasmaaisel. Aan de mooie vierkante vormen te zien, netjes afgeleverd met een kruiwagen. Triest en onbegrijpelijk.

Kan toch geen kwaad?

Als wij er mensen over aanspreken of het ter sprake komt, dan is de meest gehoorde opmerking: ‘dat vergaat toch?’. Een groot misverstand. Want door tuinafval in de natuur te kieperen verstoor je voor heel lange tijd de bodem en daardoor ook het ecosysteem. Op die plek ga je jaren lang stikstofminnende planten hebben zoals brandnetels.

Maar er is nog een groot gevaar. Soms worden ook uitgetrokken of afgeknipte plantenresten in de natuur gegooid. Daar zitten wortels of zaden tussen die gretig profiteren van de kans om op deze nieuwe plek te kiemen. Zo krijg je soms een overwoekering door tuinplanten ten koste van onze inheemse soorten. Een voorbeeld is de gele dovenetel. Wij zijn fier dat er in de bosrestanten aan de Zonneveldweg nog een redelijke populatie groeit en bloeit. Maar zodra, door tuinafval te storten, zijn uitheemse gevlekte neef verschijnt is het boeken toe voor deze redelijk zeldzame verschijning. Op een mum van tijd vormt deze een dicht tapijt dat alle andere planten totaal geen kans geeft. Ze bestrijden kost een massa energie en is vaak een onbegonnen zaak.

Respect

Maar mijn hoofdreden waarom ik mij – als ik weer eens ergens tuinafval of grasmaaisel zie liggen – enorm kan opwinden, is het feit dat mensen er blijkbaar geen probleem mee hebben om hun afval elders te dumpen. In natuurgebieden, maar ook in straatbermen.

‘Als een perceel niet van jou is, dan is het van iemand anders’

De regel is nochtans simpel. Als een perceel grond niet van jou is, dan is het van iemand anders. Een mede-Wellenaar, de gemeente, een natuurvereniging,… het maakt niet uit. En iets gaan storten op iemands anders eigendom dat doe je toch toch niet!
Stel je voor dat er plots iemand met een kruiwagen jouw tuin inwandelt en doodleuk zijn snoeisel of grasmaaisel vanuit zijn tuin bij jou komt droppen. Ik denk dat je dit niet zonder enige slag of stoot zal laten gebeuren.
En toch is dit net wat er in onze natuurgebieden bijna wekelijks gebeurt!

Tip

Daarom – voor degenen die zich door dit artikel aangesproken voelen – volgende info:

In het containerpark in onze gemeente kan je tuinafval, grasmaaisel en snoeihout gratis kwijt. De openingsuren kan je op de website van de gemeente vinden. Een rit naar het containerpark is misschien wel korter dan naar de beemd.

Vind je die inspanning om naar het containerpark te rijden toch te groot. Maak dan een composthoop in je eigen tuin. Dat is zelfs een betere en goedkopere oplossing. Het feit dat je tuinafval hebt om te dumpen, is ook een teken dat je een ruime tuin hebt. Gewoon in een hoekje van je tuin. Als je het goed aanpakt levert dat ook nog eens goede compostaarde op voor je plantjes.

Voila, ik hoop dat ik via deze tips enkele mensen heb kunnen overtuigen om geen tuinafval in de natuur te storten. zodat ik mijn wandelingen frustratievrij kan afronden. Bedankt.