We gedenken het overlijden van Herman Vanormelingen. Mijmeren, en … bedanken.

Hij hield van de beemden, kende ze. We streden om hun behoud, weliswaar van uit andere belangen. Hij als jager, wij als natuurbeschermer. Hij was de bemiddelaar van zijn groep, het sociale hart, de man die probeerde bruggen te slaan, wou geen ruzie, hoopte dat de belangen wel in der minnen zouden kunnen geregeld worden. Bij voorkeur in zijn café, het Torenhof, de onovertreffelijke ontmoetingsplaats van alle Wellenaren, waar iedereen zich in de geest van Herman thuisvoelde, welkom was. Hij, de cafébaas die nooit dronk of rookte, maar altijd een woord had, betrokkenheid toonde.

Je blijft in onze gedachten, Herman.

’t Bokje, Wellense Natuurvereniging