Daar is hij weer. De sneeuw. Een dun tapijt bedekte deze morgen mijn uitzicht. Zalig.

En dan denken heel wat mensen dadelijk, ik moet naar buiten. Wat trekt ons aan om in die barre koude naar buiten te lopen ? Volgens mij is het het man op de maan gevoel. Die eerste stap zetten in een maagdelijk wit landschap. Denken dat je de pionier bent die een nieuwe en onbekende wereld gaat ontdekken.

Maar dat is natuurlijk niet zo. Zelf deed ik ook mijn witte maanwandeling en ik stootte op een heleboel eerste stappen. Van andere wandelaars, vaak met hun honden (wolven hebben we hier nog niet). Maar ook van reetjes, konijnen, egels en een heleboel niet te indentificeren afdrukken. De maan was druk bezet. En als ik rondkijk weet ik waarom.

Hopelijk heb ook jij de tijd gehad om van dit mooie moment te genieten.