Ben ik te optimistisch of draaien ze ons een rad voor de ogen ? Ik hou het op optie één. Want ik het het gevoel dat er verandering op til is. Of zoals één van mijn muzikale helden ooit zong “the times they are a-changing”. Wordt die epische song opnieuw realiteit ?

15.

Na het doorbladeren van mijn dikke weekend-editie van het Belangske heb ik alvast dat gevoel. Na een, enigzins subjectieve, telling van het aantal artikels die ook maar iets met het klimaat te maken hebben staat mijn teller op 15 stuks. Een aantal waar we vroeger blij meer waren als ze op jaarbasis verschenen. En dan waren het in die tijd ook nog eens meestal onheilspellende berichten over wat er allemaal mis ging op onze aardkloot. Nu kon ik al een mooi aantal positieve signalen oppikken. Een bedrijf in Dilsen-Stokkem dat zich 200% gooit op de groene energie, een laadpark in Zeebrugge voor 300 elektrische wagens (om het merk Tesla niet te vernoemen), Hoeselt die een groot stadspark gaan aanleggen om haar bewoners een mooie groene long te bezorgen. Maar ook advertenties voor de aankoop van “groenere” auto’s en energie-neutrale woningen. Als de reclame-boys en girls de groene kaart beginnen trekken dan is er duidelijk iets op til. Zonder twijfel.

Bosprof.

En dan is er het interview in de krant met Dominique Plouvier. Een voor mij tot een uurtje geleden nobele onbekende die, als ik hem in een andere context had ontmoet, zeker een grapje van mij cadeau kreeg over een stoer Belgisch hondenras. Maar na het lezen van zijn artikel zou ik dat echt niet meer aandurven. Bosprof, een beroep, of is het eerder een titel, waar ik ook nog nooit van gehoord had. Boswachters, boselfjes en bospoepers kende ik al. Maar dat er bosproffen bestaan was mij totaal onbekend.

Deze expert op bosgebied (want het woord zegt het helemaal) laat zijn duidelijk grote kennis stralen op het hele klimaatvraagstuk. Zijn analyses zijn tegelijk duidelijk, eerlijk en objectief. “De mens zal zichzelf vernietigen” was zijn eerste niet zo bemoedigende boodschap. Maar met “we moeten niet meteen gaan doemdenken” gaf hij ons opnieuw hoop. Maar het zal pijn doen, dat was en is ondertussen vrij duidelijk. Anders gaan leven is ook zijn ondubbelzinnige boodschap. “Met minder tevreden zijn”, zo drukt hij het uit. En dan is er zijn “Ik ben zo trots op die kinderen”. Waar hij alle klimaatbrossers bedoelt. En wij zijn dat ook, heel fier. Want zij hebben de verandering ingezet, het keerpunt aangegeven.

De jeugd van tegenwoordig,… de hoop voor onze toekomt.