Als ik de komende dagen of weken de vraag krijg wie nu uiteindelijk het sterke geslacht is op onze aardkloot dan moet ik als antwoord geven dat dit zonder twijfel de vrouwen zijn. En dit dankzij een indrukwekkend voorval deze morgen.

Prikkel-pech.

Gisteren kreeg Jan een mailtje met de melding dat er in de Broekbeemd een kalfje rondliep met een hoop prikkeldraad rond de achterpoot. Dit zette hem aan om een reddingsactie op poten te zetten met de beschikbare krachten van het moment, hijzelf en Dirk. Al bij ons eerste telefoongesprek droop de wanhoop er van af. Hoe zouden wij, de minst rundervaardige leden van onze groep, ooit dat beest kunnen verlossen van zijn handicap ? Daarom besloot Jan extra hulp in te roepen. Nog niet zo lang geleden kwam er bij Limburgs Landschap een Wellense (jawel, dame dus) in dienst als veeverzorgster. Vragen kost niks, dus hing Jan even later aan de deurbel bij Kristel. Afspraak werd gemaakt om 8u aan de Broekbeemd.

Cowgirl.

En daar stonden we dan met ons rescue-team. Twee wanhopige zielen en een enthousiaste dame. Het volgende beeld vertelde alles over wie er wel en wie er niet in geloofde. Kristel sleepte een baal hooi mee tot bij de kudde, ik een stok van niks en Jan helemaal niks. Even later stond onze cowgirl midden in de kudde met hooi te strooien. De Schotten hadden enkel oog voor het aangeboden lekkers en zo kon het kalf met prikkeldraad wat nader bekeken worden. Er bleken niet dadelijk wonden aanwezig maar de draad was wel stevig rond de poot gedraaid. Hoe kregen we dit opgelost ? Terwijl wij al plannen maakten om de reddingsactie uit te besteden zonderde Kristel het kalf heel rustig af van de hooi smullende rest van de kudde. Wij kropen met lange benen (vooral ik) over de draad en met de instructies van onze vee-kenster dreven we het kalf rustig tot in de stal. Een wonderbaarlijke prestatie. Maar nu die draad er nog af krijgen.

Rodeo.

Wat wij alweer inschatten als een hopeloze zaak werd voor Kristel een uitdaging. Even later had onze jonge pech-Schot een touw rond de horens en nog iets later stond hij met zijn kop tegen de omheining zodat iemand redelijk veilig aan de draad kon werken. Wie ging dat doen ? Inderdaad,… Kristel. Even een probleempje, tijdens het drijven was ze de nijptang van haar opa verloren. Gelukkig lag er nog een draadschaar in haar wagen. En na wat puzzelen en knippen werd de poot netjes prikkeldraadvrij gemaakt. Operatie geslaagd. En toen we de verloren nijptang ook nog terugvonden was de missie helemaal een succces. Conclusie van het verhaal : Wonderwoman bestaat en ze woont in Wellen en werkt bij het Limburgs Landschap.