Geen krant meer, het journaal laat ik passeren op TV en mijn facebook bekijk ik niet meer. Een besluit dat ik nam na een hoop gezever dat ik dagelijks las of hoorde op al deze media. Ooit ontstaan als een doel om mensen te verbinden. Wat een flop.

Meningen, meningen en meningen.

Het is vooral op facebook of gelijkaardige rampen dat ik werd om de oren geslagen door schrijfsels met bedenkelijke inhouden. Zo gooide ik al heel wat “vrienden” in mijn prullenbak omdat ik hun uitingen echt te gortig vond. Maar het blijft mij mateloos irriteren dat iedereen te pas en te onpas het nodig vindt om zijn of haar mening de wereld in te sturen. Meningen die vaak kant nog wal raken. Blijkbaar zijn heel veel mensen er van overtuigd dat ze de wijsheid in pacht hebben. Het gaat mij niet over het grote gelijk. Het gaat mij over het feit dat het blijkbaar niet meer nodig is om je zelf even te informeren of om alles met de nodige kritische blik te benaderen. Elke quote, beeld of tekst is voldoende om je gal volop op mijn scherm uit te spuwen.

Kijkcijfer-pers.

En ook de pers kan er tegenwoordig wat van. Waar ik vroeger toch het gevoel had dat er op een objectieve manier werd geschreven of gesproken op radio of tv is dat nu toch wel wat anders. Reportages moeten pakkend, spectaculair en kort zijn. Het doel om goed nieuws te brengen is gewijzigd in snel en vooral kijkers-wervend nieuws te maken. De kijkcijfers zijn belangrijker dan de feiten. Wij ondervonden het zelf aan den lijve. Hoewel het gaat om een fait-divers in het grote persgebeuren was het toch tekenend. Tijdens onze voorbereidingen van onze viering van 30 jaar ’t Bokje kwam een reporter langs om een stukje hierover te brengen in de krant. Tijdens een uurtje praten passeerden heel wat leuke en positieve items de revue. Onze samenwerking met Limburgs Landschap, boeren en andere verenigingen. De opbouw van honderden hectares natuur. De ontdekking van nieuwe soorten en het maken van waardevolle natuur. Maar in het eerste stukje dat we onder ogen kregen bleek deze reporter enkel het verhaal van de mogelijke verdwijning van onze schotten onthouden te hebben dat ze dan ook nog eens heel negatief op papier zette. Gelukkig konden we dit nog een beetje recht trekken. Maar het uiteindelijke gepubliceerde artikel, dat we niet vooraf te zien kregen, verscheen met de titel “Schotse Hooglanders verdwijnen uit Wellen”.

Dom-fone.

We zullen dit anders moeten aanpakken. Gewoon minder of niet meer lezen en kijken is al een goed begin. Dan valt die gekke molen van zelf stil. En voor de rest moeten we leren om opnieuw gewoon te communiceren. Praten is nog steeds de beste manier om iets over te brengen. Stop met al dat gemail, ge-sms of wat voor idiote programma’s er nog allemaal bestaan. Als je iemand iets zegt face-to-face komt het altijd juister over. Dan begrijp je elkaar veel beter. Wat op een scherm(pje) toch niet altijd het geval is. We moeten beseffen dat we van al die smart-phones altijd maar dommer worden. Leg hem dan ook wat vaker aan de kant. Dat is pas smart.