Begin 2023 werd een door ons toen aangekocht perceel tegenover de manége in Alken door de verkoper nog ‘geoogst’. Hij liet alle populieren – die toen trouwens kaprijp waren – omhakken en zo kregen wij een kaal perceel in beheer.

Aangezien een aanplant met populieren in ons landje wordt gezien als een bos, was de keuze van welk beheer we hier moesten doen snel gemaakt. Opnieuw bebossen. Maar hoe? Gelukkig is takhout tegenwoordig ook waardevol (ze maken er pellets van) en dus werd dit – zoals we hadden afgesproken – door de kapper netjes opgeruimd. Dat was al een opsteker.

De opties waren bosgoed aanplanten of spontaan laten verbossen.
Bij de eerste optie worden er nieuwe bomen of struiken aangeplant. Voordeel is dat je sneller resultaat hebt. Maar er zijn ook nadelen. De ingebrachte planten moeten willen groeien. Droogte of te nat – zoals we nu ook wel weten dat dit kan – kunnen voor grote uitval zorgen bij de pas aangeplante boompjes. Nadien moet je de aanplant ook alle kansen geven. Beschermen tegen vraat van reetjes of andere grazers. Jaarlijks vrijmaaien tot ze er zelf in slagen om boven de andere begroeiing uit te piepen. Veel werk en kosten.
Tweede optie – spontane verbossing – heeft als voordeel dat de juiste soorten op de juiste plek staan. De natuur maakt hier de keuzes en die is meestal de juiste. Bescherming is minder nodig, ook hier heeft moeder natuur wel wat oplossingen voorzien. De grazers mogen hun gang gaan en bepalen dan ook voor een deel welke soorten er komen, waar ze groeien en waar ze worden opgegeten. Extra onderhoud is ook niet echt nodig, ze trekken hun plan wel die nieuwe bospioniers. Want dat is dan wel een keuze. Een nieuw bos komt er in fases. Eerst de pionierssoorten om nadien langzaam maar zeker plaats te maken voor andere soorten. Grote nadeel: het kost heel veel tijd voor je een bos hebt.

Dat is nu net wat wij niet hebben. Ik zeg het verkeerd. We hebben wel tijd, maar geen geduld. Als je natuurbeheerder bent leer je wel geduld hebben. Ooit komt dat bos er wel. Het komt wel in orde, al is het pas voor een volgende generatie. Bij de ontwikkeling of herstel van bossen is volgens ons spontane bebossing de beste keuze. Laat de natuur haar ding maar doen. Of het de goede keuze is? Dat zal ik eens gaan vragen aan de volgende generaties.